تولید بذر بقولات در محل مصرف

تولید بذر بقولات در محل مصرف هنوز مقدار زیادی بذر یونجه و شبدر در نواحی غرب و شرق میانه تولید می شود، اما در این

مناطق بذر به عنوان محصول فرعی علوفه مطرح است و همچنین تولید بذر در این مناطق به دلیل شرایط آب و هوایی و

وضعیت دستیابی به حشرات گرده افشان در معرض نوسانات شدید قرار دارد. اگر چه این مناطق نسبت به نواحی غربی

مزیت هایی برای تولید کنندگان بذر دارند اما سالیانه مقادیر قابل توجهی بذر از مزارع تولید علوفه در غرب و شرق میانی

برداشت می شود. معمولاً چین اول علوفه برداشت شده و یا چرانیده می شود و چین دوم به بذرگیری اختصاص می یابد. با

این حال ممکن است که برداشت بعضی از بقولات علوفه ای برای تولید بذر زیان آور باشد. برای مثال در میشیگان برداشت

اول شبدر قرمز موجب تحریک تولید بذر شد، اما برداشت اول نوعی دیگر از شبدر قرمز باعث کاهش تولید بذر شد. برداشت

ممکن است مستقیماً با کمباین انجام شود و یا این که ردیف های چیده شده به مدت چند روزی رها شوند تا پس از خشک

شدن خرمنگویی گردند. احتمال وقوع بارندگی های اواخر تابستان در خلال فصل برداشت یکی از خطرات جدی است که تولید

کنندگان بذر این مناطق با آن روبرو هستند.

تولیدات بذر هیبریدی سازگار با مناطق شمالی

بر خلاف تولید بذر در گونه های سازگار به مناطق شمالی، بذر گونه های بقولات سازگار به نواحی جنوبی تقریباً به طور کامل

در مناطق سازگاری گونه ها تولید و در همان جا مصرف می شود اگر چه صنعت بذر به یک صنعت تخصصی و توسعه یافته

مبدل شده است، اما هنوز هم ممکن است چین اول به واسطه فراهم آوردن شرایط برای رشد ثانویه، به عنوان راهکاری

جهت افزایش تولید بذر استفاده شود. بدر قولات نواحی جنوبی در پاییز و معمولا لی ماه اکتبر برداشت می شود. روش های

برداشت از روش هایی علم برداشت مستقیم با کمباین تا برش دادن و خرمن کوبی با کمباین متغیر است.

ارقام تولید بذر هیبرید ذرت

كشف بنيه هیبرید در گیاهان زراعی در آغاز قرن بیستم و پیشرفت تکنیک هایی برای تولید بذر هیبرید ذرت احتمالاً بیش از هر

عامل دیگری در کشاورزی آمریکا نقش داشته است. اولین اطلاعیه در مورد مزایای بالقوه هیبرید ارقام دگرگشن، در سال

۱۹۰۸ انتشار یافت. در سال ۱۹۱۷ تولید بذر هیبرید دابل کراس (Double-cross ذرت به عنوان روشی که می تواند بذر مورد

نیاز کشاورزان را برای همیشه به اندازه کافی و با قیمتی که در توان آنها باشد تأمین نماید، ارائه شد. از همان ابتدا

هیبریدهای ذرت چنان نمودی از خود نشان دادند که به سرعت مورد پذیرش زارعین قرار گرفتند. در سال ۱۹۳۳ فقط ۰/۲ درصد

از اراضی زیر کشت کمربند ذرت کاری ایالات متحده آمریکا به کشت بذر هیبرید اختصاص می یافت  دامنه مصرف بذر هیبرید به

۸۳ از سطح كل مزارع کشیده شد و امروزه در تمام مزارع ذرت بذر هیبرید کاشته می شود. یک رقم هیبرید از تلاقی لاین

های اینبرد (Inbred line به دست می آید که نتیجه خویش آمیزی و انتخاب حداقل پنج نسل متوالی هستند. خویش آمیزی

منجر به (۱) کاهش بنیه گیاه (از نظر ارتفاع، عملکرد و غیره (۲) افزایش خلوص و هم شکلی هموزیگوسیتی،

نتایج بذر هیبرید

Homozygosity) و (۳) ظهور اثرات زنهای مغلوب نامطلوب که می توان آنها را از جمعیت گیاهی حذف کرد. اولین نتاج بذر

هیبرید دارای تولید بسیار زیادتری نسبت به هر یک از والدین خود و سایر جمعیت های گیاهی غیر هیبرید می باشد. این

فزایش محصول نتیجه هتروزیس یا بنیه هیبرید است که خود معلولی از تجمع تعداد زیادی از عوامل (ژن های غالب مطلوب

برای رشد است تولید نوین ذرت ممکن است با یکی از انواع بذرهای دابل کراس سینگل کراس و یا هیبریدهای سه جانبه

باشد تا اوایل دهه ۱۹۶۰ هیبریدهای دابل کراس نوع غالب بذرهایی بودند که در تولید تجاری بذر مورد استفاده قرار میگرفتند.

این بذرها از مزایایی به شرح زیر برخوردارند